Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012

Λάμψη


Ταυτίζεσαι πια με τον Οδυσσέα, μπαίνεις στο πρώτο καράβι και φεύγεις για την Τροία ή την Ιθάκη, σημασία πια δεν έχει ο προορισμός, τον είχες χάσει από καιρό, σημασία έχει το ταξίδι. Θαρρείς πως θα είσαι μόνη σε αυτό το καράβι, όχι γιατί δεν βρήκες άνθρωπο να σε ακολουθήσει, αλλά γιατί δεν βρήκες τον εαυτό σου ακόμη. Μα..

Δυο μάτια καρφωμένα
ένα χαμόγελο μικρό
μια αγκαλιά ανοιχτή
και ένα όνειρο κρυφό

Δεν είναι όνειρο,
είμαστε εμείς
εμείς μαζί.

Σαστίζεις και αναρωτιέσαι
αν ζεις ή αν πέθανες..
ή μήπως τελικά
βρήκες συνταξιδιώτη;

Χαμογελάς χαζά,
σου έλειψε αυτό.
Σιωπάς κι αγναντεύεις τον κόσμο
μέσα από μια αγκαλιά

Τι κι αν κάποιες φορές δε ξέρεις πού θα σε βγάλει; Απόψε η νύχτα είναι όμορφη, εκείνη η σκιά ανύπαρκτη κι εσύ.... ω εσύ, σχεδόν ευτυχισμένη.
Σχεδόν..;
Ευτυχισμένες στιγμές που ελπίζεις να διαρκέσουν, που ελπίζεις να κρατήσουν την αίσθηση της μυρωδιάς εκείνου του κρασιού που γεύεσαι αργά και δε θέλεις να μοιάσει με το προηγούμενο.

Γιατί.. προσπαθείς να δεις πως, δεν μπορείς να ανακαλύψεις νέους ωκεανούς αν δεν έχεις το κουράγιο να χάσεις την ακτή από τα μάτια σου.



Καλό ταξίδι..

6 σχόλια:

Σκορπινα είπε...

Πόσο όμορφο, πραγματικά...
Με συγκίνησες...

Menia είπε...

Σε ευχαριστώ πολύ! χαίρομαι που σου άρεσε!
Καλή εβδομάδα και καλό βράδυ εύχομαι!

Ἅ λ ς είπε...

ειχε τοση δυναμη που μου εφερε στο μυαλο εικονες ξεχασμενες. εικονες συγκεκριμενες...
πολλα φιλια!

Menia είπε...

Χαίρομαι αν αυτή η αναδρομή επανέφερε ευτυχισμένες εικόνες! :-)

Την καλησπέρα μου σε όλους!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

Πραγματικα ειναι πολυ τρυφερο και συγκινητικο!!!
Να εισαι παντα καλα και να εχεις μια ομορφη εβδομαδα.

Menia είπε...

Σε ευχαριστώ πολύ JK, καλή εβδομάδα και σε σένα! :-)