Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2011

χαμένες τροχιές


Στη λάμψη της νύχτας
ψάχνεις δυο λέξεις
μια φράση ειλικρινή
να διώξει τη σιωπή

Στο σκοτάδι του ήλιου
ψάχνεις δυο στιγμές
μια ανάμνηση ευτυχή
να διώξει τη βροχή

Υποθέτεις ανθρώπους
ικανούς και σοβαρούς
μια ψυχή δυνατή
τη μοναξιά σου να πάρει

Τι κι αν έμεινες μόνος
ακόμη μία φορά
Τι κι αν έφυγες μακριά
ακόμη μια φορά

Τη μοναξιά, αντέχεις
τον κόσμο δε μπορείς

Και ψάχνεις διαφυγή
μα έχεις εκτραπεί
και τι τροχιά ν' ακολουθήσεις
όταν καμία δε σε έλκει;


7 σχόλια:

Ρασκόλνικοφ είπε...

Έτσι όπως τα λες είναι,δυστυχώς!!Γιατί να είναι όμως έτσι;;;;

Creepy Dreamer είπε...

Δυστυχώς πολλές φορές κανένας δρόμος δεν είναι ελκυστικός...Όμως κάπου θα ξεβραστούμε και εμείς, am I wrong?

Εφιάλτης είπε...

Είναι ωραίο να χάνεσαι σε δρόμους που δε ξέρεις και δη όταν κανένας δε σε έλκει, γιατί ίσως τότε ανακαλύψεις κάτι από τον εαυτό σου μικρό ή μεγάλο κομμάτι..

Menia είπε...

Μακάρι να ήξερα Ρασκόλνικοφ το γιατί, μακάρι να μπορούσα να κατανοήσω την λογική του ατόμου.

Creepy Dreamer, μάλλον θα προσπαθήσουμε να φτιάξουμε το δικό μας δρόμο και να βρούμε κάποιον να μας κρατάει μερικές φορές όταν θα μας τρομάζει η νύχτα.

Εφιάλτη μου, ωραίο είναι, πολύ όμορφο, απλά κάποιες φορές κουράζει, είναι οι φορές που συνειδητοποιείς πως μάλλον δε θα βρεθείς ποτέ σε δρόμο που να σε έλξει και φοβάσαι μήπως κάποτε θα είναι η μοναξιά που δε θα αντέχεις τελικά.

Καλό βράδυ να έχετε!

Ρασκόλνικοφ είπε...

Ο άνθρωπος είναι τελικά ένα παράλογο ον μέσα στην λογική του!!

Εφιάλτης είπε...

Η μοίρα του ανθρώπου είναι η μοναξιά, μην ξεχνάς ότι μόνος γεννιέσαι και πεθαίνεις μόνος. Η μοναξιά είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του ανθρώπου. Επίσης πάντα υπάρχουν δρόμοι που θα σε έλκουν, γιατί κάνουμε πράγματα που μας αρέσουν - ασχέτως ποιο είναι το αποτέλεσμα- και για αυτό έχουμε την ελεύθερη βούληση.

Ἅ λ ς είπε...

ποσο μου πάει... σε ολα !