Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2007

Αντιμέτωποι με "αλήθειες" (Μέρος 3ο)

Και το τελευταίο μέρος των φιλοσοφιών μας!
-Πρέπει να φτιάξουμε τα πάντα όσο το δυνατόν πιο απλά, αλλά όχι απλούστερα από τόσο.

-Όλα τα δύσκολα πράγματα πηγάζουν από κάτι απλό,
και όλα τα μέγιστα πράγματα πηγάζουν από κάτι μικρό

-Μια ζωή που πέρασε κάνοντας λάθη δεν είναι μόνο πιο τιμητική, είναι και πιο χρήσιμη από μια ζωή που πέρασε μέσα στην απραξία

-Ο μόνος τρόπος για να γλιτώσεις από έναν πειρασμό είναι να ενδώσεις σ'αυτόν

-Για να είσαι ευτυχισμένος έως ένα σημείο, πρέπει να έχεις υποφέρει μέχρι το ίδιο αυτό σημείο.

-Η βεβαιότητα της ύπαρξης μιας αμαρτίας μέσα σε μια πράξη είναι συχνά η μόνη ακαταμάχητη δύναμη που μας σπρώχνει στην εκπλήρωσή της.

-Ο άνθρωπος είναι θνητός με τους φόβους του, και αθάνατος με τις επιθυμίες του.

-Eείναι λάθος να παίρνεις υποχρεωτικά για λάθος εκείνο που δεν καταλαβαίνεις

-Οι γυναίκες μπορούν να συγχωρήσουν έναν άντρα που εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία, ποτέ όμως κάποιον που την έχασε.

-Σέβομαι το σκοτάδι, γιατί με δίδαξε να αγαπώ το φως.

-Λίγο βαστάει ο θυμός όσων αγαπούν πραγματικά..

-Άλλο είναι να πεις πολλά πράγματα και άλλο να πεις τα κατάλληλα..

-Όταν είσαι προετοιμασμένος για το χειρότερο, τότε θα συμβεί κάτι ακόμη χειρότερο από αυτό που περίμενες.

-Αν υπάρχει μια πιθανότητα στο τρισεκατομμύριο να πάει κάτι στραβά, τότε θα συμβεί αυτή.

-Οι περισσότεροι που ξεκινάν μια μέρα πριν για να αποφύγουν τον συνωστισμό της επόμενης, πέφτουν στον συνωστισμό που προκαλείται από αυτούς που ξεκίνησαν μια μέρα πριν για να αποφύγουν τον συνωστισμό της επόμενης.

-Τα εμπόδια δεν υπάρχουν για να μας σταματούν αλλά για να τα ξεπερνάμε

-Δεν μαθαίνει κανείς παρά μόνο τη μισή αλήθεια, ακούγοντας μόνο τη μια πλευρά από τις δυο.

Και κάτι δικό μου:
-Τίποτα δεν ξεχνιέται, απλά προσπερνιέται.

10 σχόλια:

Εφιάλτης είπε...

Ερχόμασται και λέμε τι είναι η ζωή;
Μέχρι τώρα κανένας δε το έχει φιλοσοφήσει, κάπως καλύτερα κάποιοι φιλόσοφοι της Αρχαίος Ελλάδος το είχαν φιλοσοφήσει και έρχονται οι νεότεροι δηλαδή εμείς και λέμε ότι λένε οι άλλοι και που καταλήγουμε: Ότι η χειρότερη ασθένεια στην εποχή μας είναι να σκέφτεσαι.Εφιάλτης.
Αυτό με τη ζωή μας παραπέμπει σε μια ταινία του Ρένου Χαραλαμπίδη που προσπαθούσε να μας εξηγήσει τι είναι η ζωή.Για μένα η ζωή είναι ένα σπίρτο που όταν φτάσει στο τέλος και σβήσει και η φλόγα, τελειώσες και εσύ και δε έχεις την δυνατότητα να ανάψεις άλλο σπίρτο.Εφιάλτης.Η ζωή μου εδώ τελειώνει σβήνει το καντίλι μου. Εντάξει το σχολιό μου είναι λίγο εκτός θέματος, αλλά μόλις τελειώσα το άρθρο της Μένιας αυτό μου ήρθε στο μυαλό. Καλής σας μέρα. :-)

skouliki είπε...

για μενα η ζωη ειναι μια σειρα γεγονοτων που αποτελουνται απο εμπειριες συναισθηματα και πραξεις και ο καθενας εχει την δυναμη της δικης του συναρμολογησης

Haris είπε...

Για μένα ζωή, είναι η δύναμη της επιθυμίας. Χωρίς δύναμη, και χωρίς επιθυμίες, δεν υπάρχεις, δεν ζεις.

Haris είπε...

"Ότι η χειρότερη ασθένεια στην εποχή μας είναι να σκέφτεσαι", φίλε εφιάλτη, για όλες τις εποχές έτσι νόμιζαν οι άνθρωποι.
Υπήρξαν εποχές που απλά και μόνο να έβλεπες τι γινόταν΄γύρω σου, τα 'παιζες. Π.χ. Μεσαίωνας...

Menia είπε...

Αφού πιάσαμε το φιλοσοφικό, έχω να καταθέσω το εξής:

Ζωή είναι να ελπίζεις, να πονάς, να αγαπάς, να ανακαλύπτεις, να χαίρεσαι, να προσπαθείς για κάτι παραπάνω, και κάθε μέρα να ξεπερνάς τον εαυτό σου και το όρια σου, να διδάσκεις και να διδάσκεσαι. Ζωή είναι να είσαι εσύ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και να ζεις ξέρωντας και αποδέχωντας ότι το τέλος σου μπορεί να έρθει στο επόμενο δευτερόλεπτο.

Ουφ πάω για ύπνο... κλείνουν τα μάτια μου! Σας χαιρετώ προς το παρόν!

Εφιάλτης είπε...

Ο Μεσαίωνας έμεινε γνωστός ως η περίοδος των Σκοτεινών Αιώνων. Επηρεασμένοι από τη σύγκριση με την περίοδο της Αναγέννησης και της έντονης καλλιέργειας των ανθρωπιστικών επιστημών, οι ιστορικοί, κυρίως της εποχής του Διαφωτισμού, χαρακτήρισαν το Μεσαίωνα περίοδο θρησκευτικού φανατισμού και οπισθοδρόμησης, μη λαμβάνοντας υπ'όψιν ότι η κατάλυση του Βυζαντίου από τους Τούρκους επέτρεψε τη μετακίνηση των διανοούμενων της Κων/πολης στις πόλεις της Ιταλίας με αποτέλεσμα την Ιταλική Αναγέννηση. Κατά το Μεσαίωνα, οπωσδήποτε η επιρροή της εκκλησίας στην κοινωνική και προσωπική ζωή των ανθρώπων μεγιστοποιείται, ωστόσο οι θρησκευτικοί άρχοντες μένουν πάντοτε υποτελείς της κοσμικής εξουσίας. Αυτά περί ιστορίας, αλλά γενικά στις μέρες ο κόσμο δε σκέφτεται, είναι στο αίμα του κάποιος του το έχει επιβάλλει, όταν κάθεται μπροστά σε μια οθόνη ή δε ασχολείται με τον αθλητισμό και άλλα χίλια δυο. Το πιο σωστό να μην συγκρίνουμε αιώνες γιατί ο καθένας τα αρνητικά του και τα θετικά του, τώρα έτυχε ο Μεσαιώνας να είναι ένας σκοτεινός αιώνας αλλά και ο αιώνας που διανύουμε τώρα δε είναι και ο καλύτερος μέχρι το 2099 ξέρετε τι θα δουν τα μάτια μας όχι τα δικα μάς των παιδιών μας, των παιδιών μας τα παιδιά και παει λέγοντας.

Haris είπε...

Διαφωνώ. Η ολοκληρωτική εξουσία της εκκλησίας κατά τον μεσσαίωνα είναι πραγματικότητα. Έκαψαν μερικά εκατομμύρια γιατί δεν ήταν χριστιανοί (κατά την γνώμη τους). Κατά την ΔΙΑΡΚΕΙΑ της άλωσης την Κων/πολης οι παπάδες έκαναν σύσκεψη για να καθορίσουν το φύλο των αγγέλων. Και το χειρότερο: το βρήκαν κιόλας. Όπως είσαι τώρα, σκέψου να έβλεπες αυτήν την κατάσταση. Η τηλεόραση είναι εκτός των υπολοίπων, κι ένα ενημερωτικό μέσο. Κι εξάλλου ο τρόπος χρήσης της εξαρτάται αποκλειστικά από τον χρήστη.

Εφιάλτης είπε...

Εντάξει έτσι όπως το θέτεις έχεις δίκιο, αυτό ήταν το κακό που είχε ο Μεσαιώνας αλλά και ο αιώνας που δινύουμε δε είναι και ο καλύτερος. Όσο για την τηλεόραση δίκιο.:-)

Haris είπε...

Δεν είναι Ο καλύτερος αιώνας αλλά είναι πολύ καλύτερος από τους προηγούμενους.

Εφιάλτης είπε...

Ναι δε διαφωνώ αλλά το είπα και πριν ο καθένας έχει τα αρνητικά του και τα θετικά.