tag:blogger.com,1999:blog-44280694437711512612012-02-07T11:39:43.213+02:00Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.comBlogger1691100tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-14613785209072748842012-01-15T01:51:00.004+02:002012-01-15T02:14:09.380+02:00

Σταμάτα πια να ψάχνεις, δε κουράστηκες αυτή την αναζήτηση; Μπορεί χθες να σου γελούσε, μα σήμερα ξέχασε το πως και πώς να την συγχωρέσεις για αυτό; Όταν ούτε πια αυτό το χαμόγελο δε σου χαρίζει. Και πώς μπόρεσες να αφήσεις τόσους ανθρώπους να περάσουν; Ήδη πια το μέτρημα δε χωρά στη μία παλάμη.. Σταμάτα πια να ταξίδευεις, η ζωή δεν είναι παραμύθι και αυτή δεν είναι η ιστορία αγάπης σου, δε πρέπει

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-34683087353475655282011-12-17T16:09:00.000+02:002011-12-17T16:10:57.488+02:00

<!--[if gte mso 9]> Normal 0 false false false EN-US X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 <![endif]--><!--[if gte mso 9]>

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-72881065132584540352011-11-26T01:40:00.004+02:002011-11-26T02:06:17.434+02:00

Στη λάμψη της νύχταςψάχνεις δυο λέξεις μια φράση ειλικρινήνα διώξει τη σιωπήΣτο σκοτάδι του ήλιουψάχνεις δυο στιγμές μια ανάμνηση ευτυχήνα διώξει τη βροχήΥποθέτεις ανθρώπουςικανούς και σοβαρούςμια ψυχή δυνατήτη μοναξιά σου να πάρειΤι κι αν έμεινες μόνοςακόμη μία φοράΤι κι αν έφυγες μακριάακόμη μια φοράΤη μοναξιά, αντέχειςτον κόσμο δε μπορείςΚαι ψάχνεις διαφυγήμα έχεις εκτραπείκαι τι τροχιά ν'

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-36435742107590331352011-11-07T00:23:00.003+02:002011-11-07T01:05:55.877+02:00

Περπατάς σε αυτό τον γνωστό πλέον δρόμο δίπλα στη θάλασσα, εκεί πίσω από τα ψηλά πεύκα, μέσα στην τρομακτική πια ηρεμία της νύχτας, οι σκέψεις μια θάλασσα ανακατεμένη και τα συναισθήματα η αντανάκλαση των αστεριών στην επιφάνεια της θάλασσας. Αναπολείς κάποιες στιγμές πριν, τότε που είχες παρέα σε αυτόν τον περίπατο, τότε που η νύχτα δεν έμοιαζε τρομακτική, μάλλον μαγική, τότε που πίστευες ακόμη

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-61350491198931649312011-09-28T22:00:00.000+03:002011-09-28T22:00:33.211+03:00

"Όταν δεν μπορείς να με κάνεις να κλάψω ή να γελάσω, μπορείς μονάχα να με κουράσεις."Και όταν πια με κουράσεις, μπορείς μονάχα να με απομακρύνεις.και όταν πια με απομακρύνεις, μπορείς μονάχα να με χάσεις. Τίποτα λιγότερο.Και τώρα ξέρω πως επέστρεψες για εκείνο το όνειρο που είχαμε μικρά, ένα όνειρο που λατρέψαμε ακριβώς επειδή ήταν όνειρο."Δεν ξέρεις πια τι να κάνεις, ούτε όταν ξαναγίνεσαι

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-56006372744040049442011-09-09T22:23:00.002+03:002011-09-09T22:34:36.196+03:00

<!--[if gte mso 9]> Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 <![endif]--><!--[if gte mso 9]>

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-50627741533676997682011-07-24T02:42:00.000+03:002011-07-24T02:58:45.872+03:00

Δροσιά, ανάσες ζωής δίπλα σε μια θάλασσα δακρυσμένη. Το φεγγάρι στη δύση του, κατακόκκινο, να γεμίζει τη θάλασσα ματιές που καίνε. Και εσύ να στέκεις εκεί, ήρεμη, ακούγοντας μουσική. Είναι η πρώτη φορά που δεν κλαις ακούγοντας αυτό το τραγούδι, είσαι εσύ μέσα στη θάλασσα έτοιμη να πνιγείς και ψάχνεις διαφυγή. Μοναξιά. Ένας πίνακας στο βάθος, άσπρος, κάτασπρος, με μαύρο, κατάμαυρο φόντο. Και τώρα

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-648181544152224502011-06-15T00:56:00.004+03:002011-06-15T01:01:39.508+03:00

Την θυμάμαι σα τώρα εκείνη τη στιγμή σε γνώρισα κάτω από τον Σταμάτη περιμέναμε μαζί. Το τραμ μόλις είχε ανάψει τα φώτα για την αναχώρηση του και σου έλεγα: -Κοιτά απόψε θα γίνει κάτι το σημαντικό. Με κοίταξες και γέλασες και έφυγες λέγοντας μου ήρθε ο Γρήγορης, που να το καταλάβω ότι ήσουν νεραΐδα, αυτά θυμάμαι σε ένα κρεβάτι ξαπλωμένος μα ήρθες να με δεις αλλά αυτή είναι ιστορία άλλων αιώνων.

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-83302412557072816192011-06-06T17:43:00.007+03:002011-06-06T18:18:43.371+03:00

Είσαι τόσο κοντά στον γκρεμό αυτή τη φορά και έχεις δυο χέρια να σε κρατάνε, το ένα να μη πέσεις και το άλλο να σε βοηθήσει να τον περάσεις, ακόμη και αν στη διαδρομή χαθείτε. Και τι θα κάνεις τώρα; Μπορείς να προσπαθήσεις, το ένα χέρι θα βρίσκεται πάντα εκεί πίσω να σε περιμένει, θα είναι το λιμάνι σου, ο έρωτάς σου, και το άλλο η διαφυγή σου, η δημιουργία σου.- Γιατί στέκεις εκεί μόνος σου;

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-52567433713927125062011-05-30T22:27:00.003+03:002011-05-30T22:55:57.356+03:00

Και όταν πια τον πόνο ποίημα δεν κάνεις, όταν στίχοι μονάχα ψιθυρίζουν και το δάκρυ μονάχο περιμένει, αρχίζεις να προχωράς και να πηγαίνεις μακριά, σε άπατα μα γνωστά μέρη, γεμάτα χρώματα της φύσης. Δεν είναι μια λέξη πια το αντίο, ούτε ένα δάκρυ, απλά ζωή, συνέχεια, κίνηση. Απλά. Δεν έχει πια μακάρι κρεμασμένα σε δέντρα, ούτε και δακρύβρεχτα όνειρα. Είναι περίεργα εδώ μου λες. Είναι όμορφα θα

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-85617405899185004672011-05-01T13:20:00.004+03:002011-05-24T12:43:00.223+03:00

Το στενό εκείνο ήταν το πιο γνωστό σε όλη τη πόλη, όλοιθέλανε να ρωτήσουν που κρυβόταν ο Ντίνος. Φήμες έλεγαν ότι όταν ήταν μικρόςχανόταν στα απέραντα σύννεφα των ονείρων, ερωτευόταν κοπέλες στα άστρα – εκεί όπουο ερωτευμένος μεταβάλλεται- αργότερα από δωμάτιο σε δωμάτιο για να δει τι;Απορία...<!--?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /-->Κάποτε προτού ο χρόνος

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-55582398410550876212011-04-20T21:38:00.003+03:002011-04-20T22:06:43.837+03:00

Ήθελα να γράψω κάτι για τον όμορφο άνθρωπο που έφυγε την Κυριακή το πρωί. Έκανα όμως το λάθος να συνδεθώ στο facebook, κάτι το οποίο μου στέρησε κάθε σκέψη. Είχαν φροντίσει όλοι αυτοί οι άνθρωποι των γυαλών να ανεβάσουν τραγούδια του ανθρώπου αυτού σε ένα προφίλ που ούτε νότα ομορφιάς δεν περιέχει.. Και πώς μετά να τιμήσεις αυτόν τον άνθρωπο;! Ήξερες εσύ ρε φίλε πως το "Πότε Βούδας, πότε Κούδας"

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-73113539555369145802011-04-08T23:58:00.003+03:002011-04-09T00:13:40.377+03:00

Ένα δέντρο να γέρνει σε μια πλαγιά σπασμένη ένας ήλιος να καίει σε μια θάλασσα νεκρή Μια πέτρα Να κόβεται απ’ το κύμα στα δυο Μια βάρκα Να παρασύρεται στου ποτάμου τις ορμές Και ας είν’ το δέντρο να σπάσει Κι ο ήλιος να πέσει Κι η πέτρα να χαθεί Κι η βάρκα να τσακιστεί Ο πόνος θα αντέξει τον πόνο Και η αλήθεια τον δικό της Μα… Ένα όνειρο Να πεθαίνει στο λυγμό της αυγής

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-25919770528395530892011-03-31T23:47:00.003+03:002011-04-01T00:18:06.099+03:00

Οι άνθρωποι ανησυχούν πάρα πολύ μήπως κάνουν λάθος επιλογές, όταν εκείνο για το οποίο θα έπρεπε να ανησυχούν πραγματικά, είναι όταν δεν κάνουν καμία.Μπορώ να σου πω πλέον με βεβαιότητα το λόγο που δεν έφευγα. Φοβόμουν. Σου είχα πει κάποτε: "Αυτό που φοβάμαι είναι μη πεθάνουν οι άνθρωποι που αγαπάω." Για αυτό δεν έφευγα. Και αυτό ένας μεταφορικός θάνατος είναι.. Αλλά, όχι πια, εγώ φεύγω και αν

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-7442028695523707132011-03-26T00:25:00.004+02:002011-03-26T00:56:20.972+02:00

Είναι η αλήθεια που φοβόμαστε κάποιες φορές, αυτή και ότι την αγκαλιάζει γλυκά και ύπουλα. Όλα όσα έχει να φέρει μαζί της και όλα όσα έχει να πάρει. Και είναι πολλά. Τη φοβάσαι όπως το σκοτάδι και αυτό είναι ανόητο. Δεν έχεις κανέναν να σου δείξει το δρόμο προς αυτήν και ξέρεις τη μοναδική έξοδο που θα σε απομακρύνει χιλιόμετρα μακριά. Όχι αρκετά για να εξαφανιστεί όμως. Και εκεί είναι που το

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-46975384392594332382011-03-08T23:09:00.002+02:002011-03-08T23:11:07.289+02:00

Είναι νύχτα και περπατάω σε ένα δρόμο κάπου μακριά. Δε θυμάμαι πώς βρέθηκα εδώ. Θυμάμαι πως ήθελα να χαθώ στις σκέψεις. Γύρω γύρω υπάρχουν μόνο δέντρα, νομίζεις πως είναι τόσο ήρεμο το μέρος και όμως έχει μια έντονη κίνηση, νομίζεις πως βρίσκεσαι σε καράβι. Έχει τόσο κρύο. Αισθάνεσαι τόση μοναξιά, τα δέντρα γέρνουν και τα κλαδιά κλαίνε. Το νερό μετακινείται και τα κύματα οργιάζουν. Ο αέρας

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-37125538201428189972011-03-01T23:47:00.003+02:002011-03-02T00:03:46.418+02:00

- Τι έγινε;- Δε βλέπεις;- Τι να δω δηλαδή;- Μπαίνει σήμερα ένας σε ένα αμφιθέατρο να σου πει ότι η αστυνομία ρίχνει χωρίς λόγο τα "χημικά" της και πως πρέπει να κάνεις κάτι και να αντισταθείς, ότι έχουν ξεφύγει και ότι η κυβέρνηση το επικροτεί και το επιζητά.- ...- Μετά βλέπεις δίπλα κάποιους να βρίζουν τους "μπάτσους" και αναρωτιέσαι κατά πόσο "πρόβατα" έχουν καταντήσει αυτοί, όταν εχθές το

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-16605347859744713912011-02-14T15:37:00.005+02:002011-02-14T21:34:12.266+02:00

Έρώτα πες μου που έχεις κρύψει τον παράδεισο του πάθους ο πόθος του άνεμου έχει εξαφανιστεί στη ορμή της σκιάς, ανάθεμα την ώρα που οι θεοί σε δημιούργησαν για το παίδεμα της ψυχής. Θάλασσα που έχεις ματώσει για την ισορροπία της ζωής,που εσύ σταμάτας να τρυπάς των ανθρώπων τα αυτιά, πες μου γιατί η νύχτα θυμίζει εσένα όπου σου έχει χαριστεί η ζωή στα μεγάλα πεύκη της αναπνοής.

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-91618465953030692902011-02-09T21:00:00.008+02:002011-02-10T01:16:35.779+02:00

Θέλω να χαθώΝα χαθώ στο σκοτάδιΚαι εσύ να με βρειςΝα με βρεις στο φως της ψυχήςΔεν είναι νύχτες που ζητώΟύτε και μοναξιέςΜονάχα ήλιουςΉλιους να φωτίζουν τους δρόμουςΔρόμους που ακολουθούμεΠου επιλέγουμε και αναζητούμεΕπέστρεψε σε ηλιαχτίδεςκαι εγώ θα σε πιστέψωακόμη μια φοράγιατί μπορώ, γιατί θέλωγιατί σ’ αγαπώ.Και αν δεν επιστρέψεις, τότε θα φύγω, θα σου ζητήσω να εξαφανιστείς, να χαθώ και εγώ

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-67788767629974882842011-02-04T22:31:00.003+02:002011-02-04T22:58:54.472+02:00

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Να καταλήξουμε κάπου. Είναι αυτός και εκείνος. Είναι μια απουσία και μια αγκαλιά. Είναι μια ψυχή και μια αδυναμία. Είναι ένα μυαλό και ένα πρόσωπο. Είναι πολλά και είναι ελάχιστα. Όλα γίνονται για μια δόση αγκαλιάς. Και όταν η δόση είναι αρκετή.. τότε κάθε τι δεύτερο και εκείνο μάλλον περιττό. Και εκεί που το κάτι γίνεται περιττό, καλείσαι να ξανακάνεις το

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-45234121860801132492011-01-27T01:22:00.004+02:002011-01-27T01:27:39.091+02:00

Με κοιτάς που φεύγω.. Είπαμε. Ειρωνεία. Όχι με αυτό το βλέμμα... Δε μπορεί αλήθεια να στεναχωριέσαι, ούτε να ξαφνιάζεσαι. Απλά δε μπορεί. Τι νόμιζες δηλαδή; Πώς ο χρόνος σταματά, ότι οι άνθρωποι είναι ρομπότ, ή πως θα έχεις μια αιωνιότητα μπροστά σου;Τίποτα από όλα αυτά δε συμβαίνει. Δεν είμαι καμιά χιονάτη ή σταχτοπούτα και εσύ κανένας πρίγκηπας που θα με σώσει. Κανένας.- Κάτσε λίγο να μιλήσουμε

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-28574142328108725432011-01-20T22:51:00.009+02:002011-01-20T23:43:31.928+02:00

Μια σκιά, η απογοήτευση, σε έναν τοίχο κολλημένη να τρεμοπαίζει, τα μάτια βαριά κλείνουν να την αποφύγουν, το φως βοηθάει και οικειοθελώς σβήνει, σβήνει και μαζί χάνεται η απογοήτευση. Όχι πως δεν την περίμενα. Λίγο χρόνο μόνο να την ξεπεράσω. - Μη φοβάσαι. - Δε φοβάμαι. - Τα μάτια σου σε προδίδουν... Δε φοβάμαι... Είναι που ο έρωτας δεν είναι για εμάς, για εμένα. Είναι που σε

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-18360353953070145792010-12-20T12:43:00.004+02:002010-12-20T13:09:50.343+02:00

Ήταν πολύτο φως των αστεριών.Ήταν λίγηη ψυχή των ηρώων.Τρόμαξες και χάθηκεςσε δυο σταγόνες βροχής.Τρόμαξα απ' τη μοναξιάτη μοναξιά που πήρες μαζί σου.Μαζί στο ίδιο σκοινίνα κρατάμε της ζωής τα ινίανα πονάμε για στιγμέςκαι να χαμογελάμε για όνειρα.Ω τι ειρωνεία!Να σε θέλω τόσοκι εσύ να φεύγεις.Ή μήπως εγώ;Ω τι ειρωνεία!Να με θέλεις τόσοκι εγώ να φεύγω.Ή μήπως εσύ;Ας φύγουμε λοιπόνο πόνος είναι

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-89511557275025621042010-12-16T23:57:00.005+02:002010-12-17T00:23:31.926+02:00

Λίγο, πολύ..Όχι πια. Τα πάντα. Επιστροφή.Χριστούγεννα.. Μελαγχολικά, χαρούμενα, μοναχικά, παρειστικα..Από όλα. Και εκεί που χθες περπατούσες στο κρύο και μελαγχολικά σκεφτόσουν τα δυο αυτά περιέργα χρόνια.. που είχαν τα πάντα, αλλά και τίποτα.. έρχεται εκείνος ο παππούλης πάλι.Σου δίνει το χέρι του και χαμογελάς, ασυναίσθητα, χαζά. Και είναι τόσο όμορφα τα φωτάκια στους δρόμους, τα στολισμένα

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-55071975417514748172010-11-13T23:45:00.005+02:002010-11-14T00:08:00.155+02:00

Μικρές δόσεις χαράς. Αυτό βοηθάει τελευταία. Παρέα. Μουσική. Βοηθάει.- Πόσο;Δε με ενδιαφέρει.- Το λίγο είναι αρκετό;Όχι. Είναι ιδανικό.- Γιατί;Γιατί δε θα μπορούσε να ήταν αλλιώς, γιατί σου είπα, βοηθάει.- Μερικές φορές δε σε καταλαβαίνω...Ούτε εγώ.- Την μια θέλεις ή όλα ή τίποτα και την επομένη, το λίγο είναι ιδανικό.Τα τελευταία χρόνια, ξέρεις, δεν υπάρχει το όλο. Δεν "αντέχω" το τίποτα, οπότε

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-10934591949924257372010-11-04T21:31:00.003+02:002010-11-04T21:52:25.080+02:00

Να αισθάνεσαι πως δεν χωράς πουθενά. Ότι όλα γύρω σου είναι τόσο μακριά από εσένα. Όλα είναι σχετικά. Κοντά, μακριά, παρέα, μοναξιά, ζέστη, κρύο, αγάπη, μίσος, πόνος, χαρά.Ας συζητήσουμε.Τι είναι αγάπη;χαχαχαχα! Καλα να φιλοσοφήσουμε θες;Οχι, σε ρωτάω απλώς τι είναι για σένα η αγάπη.Καλά πας καλά; Τι βλακείες είναι αυτες;...Δε ξέρω τι είναι πιο τραγικό.. Να μη μπορείς να συζητήσεις ή να μη ξέρεις

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-3571652327982638602010-09-20T18:54:00.006+03:002010-10-12T15:35:09.893+03:00

Ευχαριστούμε πολύ τη Σκορπίνα που μας προσκάλεσε σε ένα πολύ αγαπησιάρικο παιχνίδι και με αγάπη σας γράφουμε 10 πράγματα που αγαπούμε!Menia's loves:Αγαπώ τα ταξίδια.Αγαπώ τη θάλασσα (σε κάθε της μορφή και για διάφορους λόγους).Αγαπώ κάποιους συγκεκριμένους ανθρώπους.Αγαπώ τα μαθηματικά και τη φυσική (ίσως να μετράει για δύο :-p).Αγαπώ να είμαι και να κάνω πράγματα με τους φίλους μου.Αγαπώ το

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-24384248569617700282010-09-09T22:54:00.007+03:002010-09-09T23:33:41.938+03:00

- Πάλι ψέματα;- Πάλι, γιατί όχι..;- Γιατί..- Τι νόμιζες, θα ήταν κάτι καλύτερο;- .....- Ο χρόνος θα δείξει δε λένε; Εσένα όχι μόνο ο χρόνος έδειξε, αλλά και η ίδια του η κατανομή.- Ίσως να έχεις δίκιο, απλά, ως άνθρωπος, ελπίζω.- Ελπίζεις.. Απογοητεύεσαι.- Όχι πάντα όμως, δεν αξίζει να προσπαθήσεις;- Όταν πρέπει.- Χαχαχα. Πολύ διπλωματικό. Και πότε είναι αυτό το "πρέπει";- Στο είχα πει νομίζω...

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-55434465751993355282010-09-02T00:46:00.004+03:002010-09-02T01:51:44.844+03:00

Βράδυ. Δροσιά, καλοκαιρινή. Περπατάω σε έναν δρόμο, δε θυμάμαι ποιον και συναντώ μια κοπέλα. Πόσο γνώριμη! Νιώθω σαν να τη γνωρίζω χρόνια, όμως... δε μπορώ να της μιλήσω, παρεξηγεί βλέπεις ο κόσμος...- Σε γνωρίζω απο κάπου; με ρωτάει.- Θα ορκιζόμουν πως ναι, αλλά δε νομίζω.- Βαλεντίνα.- Χάρηκα.Είχε μια ομορφιά σαν πρόσωπο, σαν άνθρωπος, δε ξέρω.. που ξέχασα να της πω το όνομά μου.- Θα ήθελες να

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-71599455120952428452010-08-13T02:05:00.002+03:002010-08-13T02:13:34.764+03:00

Λογική, συναίσθημα, πάθος.Ας τα ταξινομήσουμε κάπως.1. Λογική2. Συναίσθημα3. ΠάθοςΠριν από κάθε πράξη θα πρέπει να προηγείται η λογική. Όχι γιατί αυτό είναι το σωστό, αλλά επειδή αυτή επιτρέπει ορθές αποφάσεις, αντικειμενικές, ανεπηρέαστες. Θα πρέπει βέβαια να συμμερίζεται το συναίσθημα, όμως όχι να το αφήνει να παρενοχλεί τις επιλογές της. Πάθος; ποιος το τοποθέτησε εκεί;... - Να μην υπήρχε

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-87131904971744292892010-08-09T02:13:00.002+03:002010-08-09T02:21:10.033+03:00

Και ήθελα να περπατήσω μέσα στη νύχτα, να χαθώ... Σε είδα όμως εκεί να περιμένεις τη γυναίκα εκείνη και τότε ήταν που ήθελα να τρέξω και να χαθώ.. όχι γιατί την περίμενες, όχι καθόλου δε με πείραζε αυτό, ούτε βέβαια και γιατί ήσασταν μαζί, αυτό ίσως να μη μου ήταν ευχάριστο, αλλά δε με ενοχλούσε, ήταν το συγκεκριμένο άτομο, ένας άνθρωπος τραγικός, σαν εκείνα τα πικραμένα πρόσωπα μέσα στις γυάλες!

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-36542943864262929502010-08-04T14:32:00.002+03:002010-08-04T14:40:44.780+03:00

1 στίχος, 2 στίχοι, καμία ομοιοκαταληξία!Πάμε πάλι...1 στίχος, 2 στίχοι, όχι!Ξανά...1 στίχος, ουφ...Δεν έχω έμπνευση ή δεν έχω τι να πω; Γιατί να με παιδεύει τόσο; Αφού νιώθω τόσες σκέψεις στο μυαλό μου,γιατί δε φτάνει καμία και στην άκρη των χειλιών; Οκ, ας ανασάνω μια στιγμή και πάμε ένα-ένα...-Είσαι κουρασμένος; -Ναι.-Από τι; -Από πολλά.-Όπως; -Όπως τις ασχολίες μου.-Κάτι άλλο; -...-Δεν

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-69387466147075705752010-07-29T02:46:00.003+03:002010-07-29T03:16:30.164+03:00

Γράφω, σβήνω... Κείμενο ή ποίημα;Μελωδία ή ψαλμωδία;Ζεις εκεί, μια ζωή, νομίζεις δική σου. Όχι, όχι, δε μπορεί να είναι αυτή η ζωή που θες. Απλά δε μπορεί.Και ξάπλωσα δίπλα σουμ' αγκάλιασες για μια στιγμή μοναδικήμε φιλησεςΣε ήθελα για πάντα εκείδίπλα μου όπως αυτό το βράδυαγκαλιά μουΣε ήθελα,πίστεψα,ονειρεύτηκα,ξύπνησαΉταν ομορφο πρωινό, ελαφρώς ζεστόένα βήμα πρινπριν την καταιγίδα.Καταιγίδα

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-63408615127968964192010-06-18T02:25:00.003+03:002010-06-18T02:40:25.565+03:00

Και ήρθε εκείνη η μέρα που θα σου ζητούσα να με πάρεις αγκαλιά... Και θα το έκανα.όμως με πρόλαβες. Ήρθες με αγκάλιασες και μείναμε εκεί, νόμιζα πως πάλι θα λυγίσω.Ξέρεις... βλέπω τα κύματα της θάλασσας και σε σκέφτομαι.θες να κολυμπήσουμε;Κι αν πνιγούμε;Κι αν σωθούμε;Κι αν χαθούμε;Κι αν ερωτευτούμε;....Σιωπή. Κολυμπάς όμως, διπλα μου, φοβάσαι την ηρεμία και ταράζεις τα νερά.Δεν είναι ηρεμία

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-41599133698190814102010-06-14T00:20:00.004+03:002010-06-14T00:26:46.658+03:00

Φίλε μου ο χρόνος που έχεις υπολογίσει για να ζήσεις είναι πολύ μικρός, ώστε να χάνεις δευτερόλεπτα, αν σταθείς σε ένα γεγονός τότε χάνεται όλος ο χρόνος. Σωστό είναι αν έχεις πάρει ένα δρόμο να τον ακολουθήσεις μέχρι τέλους κάτω από οποισδήποτε συνθήκες, να είσαι σίγουρος πως δεν διατρέχεις κανέναν κίνδυνο και θα είσαι πραγματικά κερδισμένος. Αν τώρα όμως για κάποια άγνωστη αιτία βρεθείς εκτός

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-28085343324664743362010-02-15T00:52:00.004+02:002010-02-15T16:06:33.582+02:00

Κοιτάω εκεί όπου είσαι συνήθως.Μπαίνεις μέσα. Με ρωτάς:-Τι κάνεις εκει?-Προσπαθω να σε αφήσω εδώ.Γιατί με κοιτάς σα να μην καταλαβαίνεις;Γιατί;Αφού ξέρεις απόλυτα τι εννοώ. Καρδιά μου κουράστηκα, κουράστηκα να σ'αγαπώ. Αλήθεια το προσπάθησα πολύ να κρατήσω λίγο ακομη, αλλά δε τα κατάφερα.Αυτοκτόνησα... με σκότωσες... Δε ξέρω. Σίγουρα είμαι "νεκρή". Μη με ρωτάς λοιπόν γιατί.-Γιατί;-Γιατι;!-Ναι

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-39786931638448014492010-02-14T17:27:00.004+02:002010-02-14T18:20:16.679+02:00

Θα σε αγαπώ ώσπου ο ουρανός να πάψεινα φωτίζει τα όνειρα της άνοιξης.Ο μεταμορφωμένος κύκνος θα αρχίζειτα χρώματα να ανθίζει.ΤότεΚάνε μου χάρη να με αγαπάςνα τριγυρνάμε στην ακρογιαλιά ξανάΤο αεράκι να σου αγγίζει τα μαλλιάκαι ο καρπός του έρωτα να ανατέλει ξανά.

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-59318936732198522482009-11-28T16:32:00.003+02:002009-11-28T17:16:48.998+02:00

Η στιγμή που θα σου ψιθυρίσω είναι φυγήκαι θα είναι φυλακτό στην ενοχή.Αγάπη είναι να μιλάς στη σιωπή με τις φλόγες που θα βγαίνουν από τα μάτια σου.Εγώ θα περπατώ στους δρόμους που γελάγαμεένα δάκρυ σου θα φύγει και θα είναι μαγικό.Ο κόσμος σου γέμισε με ύποπτη μυρωδία είναι αυτό που λένε χτυποκάρδι στην καρδιά.Η βροχή είναι ο ήλιος της απόγνωσης αφού δεν βλέπεις στα ουράνια της τύψεις.Τη νύχτα

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-66925158441058900852009-11-26T13:11:00.000+02:002009-11-26T13:17:42.012+02:00

Στέκεις εκεί. Η μορφή σου ίδια. Η ίδια αγαπημένη και λησμονημένη.Θυμίζεις κάτι από το χθες. Έχεις αυτή τη μαγία στα μάτια σου, εγκλωβισμένη εκεί. Και εγώ στέκομαι πίσω σου. Στέκομαι. Και κάθε στιγμή που περνά, νομίζω ψυχή μου, πως κάτι αλλάζει, κάτι με φέρνει πιο κοντά σου.Κοντά.Και βρίσκομαι στη μέση του πουθενά, με την μοναξιά μου, χωρίς το εγώ. Και αναρωτιέμαι πώς χάθηκα στη διαδρομή. Θυμάμαι

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-22958820429802550312009-10-25T19:06:00.003+02:002009-10-25T19:38:28.994+02:00

Καθόμασταν εκεί στη μέση του δρόμου και κοιτάγαμε τα αστέρια. Με κοίταξες και είπες πως εκεί είμαστε μαζί, εκεί ψηλά. Βρήκα δύο αστέρια τόσο αχνά, δύσκολα τα διέκρινες, όμως αυτή η εικόνα τους ήταν ιδανική. Τα λάτρεψα. "Αυτά εκεί είμαστε εμείς, πολύ μακριά από εδώ." Χαμογέλασες. Είχες καταλάβει απόλυτα τι εννοούσα. Βυθίστηκες όμως πάλι στην λύπη σου. σε πήρα αγκαλιά... μεγάλη η δύναμη. Ήταν ο

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-50662092155286857752009-08-06T13:40:00.004+03:002009-08-06T14:23:10.201+03:00

"Η θάλασσα θυμίζει τους ανθρώπους", είπα. Ίσως το εννοούσα αλλιώς. Ίσως.Το αεράκι σήμερα είναι γλυκό, αναγκαίο μέσα στο καλοκαίρι. Είναι αργά, περπατάω ήρεμα μέσα στην ησυχία. Τρομακτική θα την έλεγε κάποιος, αναγκαία θα την έλεγα εγώ. Περπατάω, όμως κάπου αισθάνομαι πως κολυμπάω, ίσως είναι η ανάγκη μου που θέλω να βρίσκομαι συνεχώς στην θάλασσα. Κάθε φορά έχει μια ιστορία να σου πει, μια

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-43667551976178088342009-08-05T18:40:00.003+03:002009-08-05T18:48:34.848+03:00

Στα κρύα βράδια του καλοκαιριούσε ψάχνω, στα ζεστά πρωινά του χειμώναπάνω από τον ουρανό σε ένα άρμα.Τα αστέρια θα κατέβουν στη γηκαι η θάλασσα θα άνεβει στον ουρανότην αγάπη που θα βρω;Αλήτες, κλέφτες κυριάρχοι στον παράδεισοο χάρος, οι διάβολοι ηγέτες κράτουςχαμένος ο έρωτας στην άβυσσο.Τι να 'πουν οι πεθαμένοι για τη ζωήαρνήθηκαν μια δεύτερη πνοήστο πάτο ενός νερού.

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-86529450703346848232009-07-16T03:41:00.001+03:002009-07-16T03:43:03.119+03:00

Ο έρωτας ήρθε αργά στην ζωή μου, και φώτισες την καρδιά μουήταν τόσο ωραίος και πικρός, μα πίστεψε με μάτια μουήσουν και είσαι τόσο γλυκά μαζί σου.Η συντροφιά σου είναι μαγική και φιλόξενη, πιστεύω οτί δίνωότι μπορώ, να σου δείχνω την αγάπη μου.Μαζί σου κάθετι μικρό, γίνεται γλυκό, υπέροχο θέλω να είμαι σε κάθε χαρά, ο πρωταγωνιστής σουσε κάθε λύπη σου, ο υπευθυνός σουσε κάθε παραμυθί σου, ο

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-77058195118656322032009-06-13T22:18:00.003+03:002009-06-13T22:44:59.485+03:00

Ανάσα. Αυτό χρειάζομαι. Μία ανάσα και να μη σκέφτομαι τίποτα.Βράδυ. Θάλασσα.Περπατάω δίπλα της, αναπνέω.Πολλές φορές αισθάνεσαι να πνίγεσαι... ίσως να είναι οι ιδέες και τα λόγια των άλλων που δε σε αφήνουν να αναπνεύσεις, ίσως και να σου δείχουν πως εκείνοι δε ξέρουν την ανάσα τη δική σου. Την ελευθερία σου.Κάτι σε τρομάζει. Δεν είναι που γλίστρησες και βραχηκαν τα πόδια σου στη θάλασσα, ούτε το

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-10957430003909008202009-05-28T17:17:00.003+03:002009-06-01T15:42:56.279+03:00

Στο δρόμο που ήμασταν, στο χρόνο που πέρνουσε, στο πόνο που γελούσε, εκεί που ήμασταν μαζί, εκεί που περπατάγαμε μαζί, εσύ ήσουν μόνος σου και εγώ μαζί σου. Σαν όνειρο δικό μου, η αλήθεια η δική σου. Κάθε μουσική και κάθε τραγούδι γραμμένο για μας, για σένα. Τραγούδι θλίψης, αγάπης και μίσους, αλήθεια γιατί;Καθόμασταν εκεί μαζί και κοιτάγαμε τα αστέρια... τι όμορφα που έμοιαζαν, λίγο φοβισμένα

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-73072842177028368572009-05-18T22:35:00.004+03:002009-05-18T22:56:53.333+03:00

Περπατώ πολύ καιρό ψάχνοντας να βρω, το πως και το γιατί. Τυχαία βρίσκομαι στο δρόμο όπου θα δω εσένα πάνω από έναν νέο. Τον κράταγες σφικτά και του έλεγες φοβάμαι. Σε πλησιάζω και σου λέω: Αγαπημένη μου κλαιςδωσ' μου το χέρι σουκαι βάλτο στην καρδιά μου.Πεθαίνω! με ακούς;Κάποιο μαχαίρι με παρέλυσεφεύγει η ζωή στάλα στάλα.Πάντα μια όμορφη σκέψη είχα για οδηγό, όμως ταόνειρά σου τα μπερδεμένα δε

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-53604674338936264112009-05-09T01:27:00.004+03:002009-05-09T02:19:29.022+03:00

Με λίγη καθυστέρηση και η δική μου συμμετοχή στο παιχνίδι που μας προσκάλεσε ο JK.Τα παρακάτω τραγούδια είτε με σημάδεψαν με κάποιο τρόπο, είτε αποτελούν λόγια ειπωμένα και μη, δικά μου ή άλλων.Υ.Γ. Με τη σειρά μου καλώ όποιον επιθυμεί να πάρει μέρος σ' αυτό το παιχνίδι!Καλό σας βράδυ! Πολλές αναμνήσεις για μια νύχτα...

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-81336943084491623652009-04-29T22:40:00.000+03:002009-04-29T22:41:44.616+03:00

-Καμιά φορά αναρωτιέμαι τι περιμένουμε...Σιωπή.-Να είναι πλέον πολύ αργά, κυρία.Αλεσσάντρο Μπαρρίκο

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-17927160552502680842009-04-17T03:00:00.002+03:002009-04-17T03:46:03.114+03:00

Σιωπή.Μόνο αυτό έχει μείνει. Μόνο αυτό να μείνει.Μη μιλάς σου λέω. Σώπασε. Όχι άλλο ψέμα.Μη σκέφτεσαι, μη με κοιτάς. Διάβαζω τη σκέψη σου, διαβάζω το βλέμμα σου.Δε τρομάζω πια. Σε έμαθα καλά.Όμως δε σε καταλαβαίνω. Μάλλον... ούτε εσύ δε καταλαβαίνεις τις ίδιες σου τις σκέψεις.Μη γυρίζεις σου λέω. Σταμάτα. Όχι άλλο ψέμα.Συνέχισα να κολυμπάω, κουράστηκα. Και λίγο πριν λιγοψυχήσω, βρίσκω στεριά, τη

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-63015573267929812542009-04-10T01:19:00.003+03:002009-04-10T01:33:21.879+03:00

"Δε θέλω να σε χάσω" τα τελευταία σου λόγια πριν το τέλος, που να ήξερα που 'να ήξερες το τέλος.Λένε όταν πεθαίνεις βλέπεις όλη τη ζωή σου να περνά από τα μάτια σου, εγώ δε θυμάμαι τι είδα μα σίγουρα θα πήγα χρόνια πίσω σε μια εκδρομή εγώ και η "καρδιά" μου πρωταγωνιστές στη δεύτερη ζωή μας. Σου έλεγα ότι "ο παράδεισος είναι τόπος για δεύτερους ρόλους", γελούσες και μου απαντούσες "ζήσε τη στιγμή

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-19371241464773076332009-04-04T00:32:00.002+03:002009-04-04T01:29:32.634+03:00

Τα φώτα κλειστά. Ένα κεράκι στο τραπέζι τρεμοπαίζει, αρνείται να σβήσει, αρνείται το σκοτάδι. Δίπλα ένα ποτήρι, μισοάδειο κόκκινο κρασί. Εγώ μπροστά. Το κοιτώ.Ασυναίσθητα το αρπάζω, το κρατώ σφιχτά, νομίζω θα το κλέψουν. Κοιτώ μέσα, το μυρίζω. Το κουνάω, ήχος μεθυστικός. Μία ιστορία. Το φέρνω κοντά στα χείλη μου. Κάθε γουλιά μία ανάμνηση.Το κρασί γλυκό, βαρύ, μεθυστικό, απολαυστικό. Η γεύση στο

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-79683381251179033282009-03-04T21:55:00.003+02:002009-03-05T15:51:06.913+02:00

Περπατάς.Απαλό αεράκι.Τα μαλλιά σου ανεμίζονται.Ο αέρας σε αγκαλιάζει και η θάλασσα σου μιλάει.Τι όμορφη που είσαι! Περπατάς, ήρεμα, αργά. Ο ήλιος σε χαιρετά καθώς απομακρύνεται για ακόμη ένα ταξίδι του, αφηνει τις τελευταίες ηλιαχτίδες του να χαιδέψουν το πρόσωπό σου και να σε αποχαιρετήσουν. Εσύ, χαμογελάς.Το βλέμμα σου πλανεμένο, ταξιδεύει στη θάλασσα.Η ψυχή σου ανοιχτή, ξέγνοιαστη, χορεύει

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-13211362775295584572009-02-17T21:57:00.006+02:002009-02-17T22:43:26.344+02:00

Ήσουν εκεί δίπλα μου, σε θυμάμαι ξεκάθαρα... τι αγγελικός που έμοιαζες!Λίγο η βροχή, λίγο η μέθη, τάχα σε όνειρο νόμιζα πως ήμουν.Ξύπνησα. Κρύο. Καταχνιά. Το παράθυρο είχε μείνει ανοιχτό. Ήταν εκείνη η αναγκή να ακούω τη βροχη καθώς θα ηρεμώ, καθώς θα με παίρνει ο ύπνος. Κοίταξα δίπλα μου... δεν ήσουν εκεί, είχες χαθεί, είχες χαθεί μαζί με τη βροχή σαν τα δάκρυα που έτρεξαν στο πρόσωπο, σαν το

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-15283776494062631802009-01-30T13:00:00.001+02:002009-01-30T13:00:37.916+02:00

Και να ύστερα από πολλές περιπλανήσεις βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο, είναι ένα παγωμένο βράδυ Δεκέβρη ίσως είναι η τελευταία νύχτα. Βρισκόμαστε εδώ για να σου πω "πως μόνο ένα βράδυ ενίωσα τόση ζεστασία, στο άκουσμα το σε αγαπάω", ξέρεις ήταν τόσο ωραίο. Ο κόσμος μόλις είχε αρχίσει να κόβει τις συνηθισμένες του βόλτες, τι με νοιάζει εμένα ο κόσμος είναι ακατανοήτος, χυδαίος, είμαι ξεγραμμένος

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-23979940821954835572009-01-21T20:46:00.005+02:002009-01-21T22:33:06.308+02:00

Γράμμα σε μια ψυχή που ξεκίνησε για το μεγάλο της ταξίδι, ταξίδι στην αιωνιόητα, αιωνιότητα των σκέψεών μας αιωνιότητα αγάπης, αγάπης κατοικούμενης στις καρδιές μας.Πάλευες, πάλευες για μια ζωή,τη ζωή σουΉλπιζες, ήλπιζες για μια ζωή,ζωή των άλλων.Το χαμόγελο σου,χαμόγελο βγαλμένο από παραμύθιη ψυχή σου,ψυχή αγνή, αγνή σαν το κρίνοΟ αρχάγγελος ήρθε σε σένακρίνο να φέρειτον πόνο σου ξέρειμαζί του

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-24588432702070703282009-01-10T00:49:00.004+02:002009-01-10T01:16:42.645+02:00

Είσαι εδώ, για πρώτη φορά μετά από τόσο καιρό αισθάνομαι έντονα την παρουσία σου, τη ζεστασιά σου. Καυτή αναπνοή, εκφραστικό βλέμμα, χαμόγελο βγαλμένο από παραμύθι. Η παρουσία σου, το ταξίδι μου. Ταξίδι πίσω στο χρόνο, σ' εκείνη την Αυγουστιάτικη μέρα, σ' εκείνο το απόγευμα, θεέ μου, πόσο γνώριμα όλα αυτά. Ταξίδι στη ζωή.Σε κοιτώ ___________________Με κοιτάςΣε παρατηρώ________________Μ'

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-43307442441456910102009-01-05T23:10:00.002+02:002009-01-06T00:04:01.425+02:00

Όλα αυτά που αφήσαμεστη σκόνη του χρόνουεμείς που ζήσαμετην ανάγκη του πόνουΤα όνειρα που χάσαμεελπίδες που κερδίσαμετο χρόνο που σταματήσαμεοι καιροί που μας ακολουθήσανε

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-11439842379105815842008-12-31T13:51:00.003+02:002008-12-31T14:17:04.252+02:00

Ενθουσιασμός, όνειρα, ελπίδεςόλα, όλα με μια φωνή εδώ.Είναι γιορτές θε και κείνα να χαρούν.Περπατάμε μαζί, πιανόμαστε αγκαλιά και γελάμε.Γυρνάμε... γυρνάμε και... δεν είστε όλοι ευπρόσδεκτοιτα γλυκά δε φτάνουν για όλουςαπογοητεύεστε και φεύγετε.Με αφήνετε μόνο, μέσα στο κρύο σπίτι,και ας καίει ώρες η σόμπακαι ας έχω χαθεί κάτω από τις κουβέρτεςκαι ας έχω πνίγει στον ιδρώταπρώτα με πνίξαν τα

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-45355048684925231122008-12-22T22:19:00.004+02:002008-12-22T22:26:20.143+02:00

Ξύπνησα σε ένα νοσοκομείο, έτσι κάπως ξεκίνησε η ζωή μου.Ψέμα δε σου λέω, νομίζω ψέμα δε μου είπαν.Κοιμήθηκα και ξύπνησα σπίτι, παλιό, μικρό, ζεστό. Εκεί έμαθα να μιλάω.Ψέμα δε σου λέω, νομίζω ψέμα δε μου είπαν.Κοιμήθηκα και ξύπνησα στο σπίτι, καινούριο, μεγάλο, ζεστό. Εκεί έμαθα να περπατάω, κάπου εκεί έκανα και τις πρώτες ζημιές, γνώρισα τον μικρό μου κόσμο, την οικογένειά μου.Ψέμα δε σου λέω,

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-70665662635580088412008-12-13T17:07:00.004+02:002008-12-14T17:03:43.717+02:00

<!--[if gte mso 9]> Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE <![endif]--><!--[if gte mso 9]>

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-63872853511565131862008-12-10T20:27:00.003+02:002008-12-10T21:37:56.785+02:00

Προχωράς και παρατηρείς τον κόσμο γύρω σου, όλοι αντιδρούν λες και η ζωή τους είναι σε μια γυάλα, σε μια γυάλα που δε θα σπάσει ποτέ. Όλη τους η ζωή είναι μια γυάλα, πέρα από αυτή δεν υπάρχει τίποτα. Πρόσωπα, μορφές όλοι νομίζουν πως ζουν έξω απ' αυτή, όμως κανείς δε συνειδητοποιεί ότι η γυάλα ακόμη δεν έχει σπάσει. Συνεχίζεις, κάπου στο βάθος διακρίνεις ένα πρόσωπο, που είναι σα να σε αναγκάζει

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-47056370098114078062008-12-07T22:05:00.005+02:002008-12-07T22:49:56.178+02:00

Πέρασα πολλές νύχτες χωρίς την παρουσία σου, μέρες είχα να σε δω και αν σε πεθύμησα δε ξερεις. Όμως δυο φορές που σε είδα τι ωραία που ήσουν, ζήτησες να ήσουν μαζί μου, σου είπα πως κοντά μου θα υποφέρεις. Δεν ήμουν εγώ για σένα. Θα κλάψεις ξανά που μόνη θα μείνεις. Ένα έχω να σου πω μη παίρνεις σοβαρά, την ιδέα μου αγάπησες μόνο. Θα υπάρξεις αρχή για πολλούς και το τέλος. Συγνώμη που σε

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-39658900346812771812008-11-25T21:44:00.004+02:002008-11-25T22:16:41.870+02:00

Ποτήρι άδειο, το μπουκάλι στο πάτωμα. Μόνη κάθομαι και πίνω, μα δυστυχώς δεν ξεχνώ... Δυο μπουκάλια έχουν τελειώσει, μα οι σκέψεις είναι ακόμη εδώ.Αρνούνται να φύγουν, να υποχωρήσουν...Όσο κι αν έχω πιει, παραμένουν εδώ κολλημένες. Πόσο μ' αγαπάνε άραγε, πόσο τις αγαπώ;Αυτές μονάχα είναι ότι μου έχει απομείνει από εσένα, άντε και δυο φωτογραφίες. Μόνο αυτές μπορούν έστω και στιγμιαία να με φέρουν

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-41316826573028650162008-11-22T00:51:00.000+02:002008-11-22T00:52:14.123+02:00

Πέρασα πολλές νύχτες μαζί με την φωτιά και να καίγομαι και εγώ μαζί της. Ένα άρρωστο παιχνίδι με νικητή όχι εμένα. Ξαφνικά βρέθηκα σε μια φυλακή με ανθρώπους που μου ήταν όλοι άγνωστοι, ήξεραν τουλάχιστον γιατί ήταν μέσα εγώ όσο και αν προσπαθούσα να θυμηθώ ήταν άδικη προσπάθεια, δε με ενδιαφέρει εξάλλου όλα τα έχω δει, θυμάμαι ένα φίλο μου, που ένα βράδυ κοιτούσε το ταβάνι και είδε μια αράχνη

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-45413660431838035172008-11-16T09:48:00.000+02:002008-11-16T09:49:10.250+02:00

... κάποιες φορές να καθήσω στην άκρη του δρόμου για να σχεδιάσω ταξίδια στο άγνωστο. Μα είμαι σε ένα αμάξι σα αυτά που διασχίζουν τα ονειρά μου, γιατί σε άφησα να φύγεις, μπορούσα να σε κράταγα εδώ, τόσα πράγματα, αλήθεια δεν τα βλέπει κανείς, και πως να αντιμετωπίσεις κανείς μόνος του;... και τα όνειρα ποιος θα τα πραγματοποιήσει;Όταν έρθεις να με δεις στο μνήμα και με ξεθάψεις από τις στάχτες,

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-16803891441668837832008-11-01T20:12:00.006+02:002008-11-01T20:27:11.418+02:00

Το κρύο τσουχτερό, ήσυχη βραδιά, έβρεχε και η βροχή μου υπενθύμιζε γλυκά... πως δεν θέλω να θυμάμαι, δε θέλω να ξεχνώ, αυτή τη φορά όμως έπρεπε να προχωρήσω, να μη ξεχάσω τίποτα, να μη λυγίσω, να μη κοιτάξω πίσω. Έπρεπε να φύγω.Ο λόγος, η φυλακή σου, το τείχος που είχες υψώσει γύρω μου και με είχες κλείσει μέσα, ερχόσουν συχνά να δεις αν είμαι καλά, αλλά δε με άφηνες να γνωρίσω τον έξω κόσμο,

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-67425208223320263762008-10-28T14:01:00.002+02:002008-10-28T14:07:49.803+02:00

Σε κάθε μου ζωή, πηγαίνω εδώ και εκεί σε άδειους θανάτους ταξιδεύα για χρόνια, ψάχνωντας την αγάπη με μια μουσική να με καταδιώκει. Εκεί στο σημείο που με κέρασες το πρώτο σου φιλί, είχες ξεμείνει από αγάπη. Προσπαθήσαμε να τα φέρουμε σε μια ισορροπία, μα έρωτας σου είχε κληρωθεί αλλού. Λίγα λεπτά πριν το τέλος και αυτή η απαίσια μουσική να ακόμα. Όλα γύρω είναι βομβαρδισμένα, πόλεις

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-43635110519202836382008-10-21T13:33:00.001+03:002008-10-21T13:33:47.878+03:00

Παρόλο που σε όλη μου τη ζωή βιαζόμουν, η νύχτα με προσπέρναγε και με έβρισκε πάντα απροετοίμαστο. Άδειοι έρωτες... παρενθέσεις στην ζωή μας. Η αγάπη έχει μια τύχη, περίεργη, που σε ανεβάζει ψηλά στον ουρανό ή ακόμα και στην γυναίκα με τα ξανθά μαλλιά. Στο δρόμο υπάρχει μοναξιά, που να ανοίξεις την καρδιά σου. Το βράδυ έρχονται οι καλύτερες, όταν ανοίγω το παράθυρο εκεί όλα γρήγορα γεννιούνται

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-53237045815668789292008-10-12T19:54:00.005+03:002008-10-12T22:43:16.154+03:00

"Ενταξει αγάπη μου, θα τα πούμε αύριο!", κλείνω την πόρτα και ήρεμη κατευθυνομαι στον καναπέ...που να 'ξερα...Ησυχία, η καλύτερη ώρα της μέρας όταν δεν είμαι μαζί του. Ξαπλώνω... χαλαρώνω, χαμηλή μουσική, μέσα στο ημίφως ως συνήθως, λίγο κόκκινο κρασάκι και το τσιγάρο μου. Για λίγο σκέφτομαι εσένα, αχ πόσο σε αγαπώ, πόσο ωραία περνάω κάθε μέρα μαζί σου, πρέπει να τελειώσει αυτή η μέρα να έρθει

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-59083210729313228172008-10-08T14:46:00.004+03:002008-10-08T15:01:54.254+03:00

"Με συγχωρείτε, δεσποινίς", ακόμη ένας άτσαλος έπεσε πάνω μου, δεν τον κατηγορώ όμως με την τόση πολυκοσμία. Μπορώ να διακρίνω κάθε είδους ανθρώπους. Ψάχνω για κάποιον γνωστό, αλλά τίποτα. Έχω μείνει με την πρόσκληση στο χέρι... αλήθεια ποιος μου την είχε δώσει;Επιτέλους φτάνει η σειρά μου, δίνω το μαγικό χαρτάκι και οδηγούμαι μέσα από το πλήθος, στις μπροστινές σειρές. Κάθομαι και αναμένω την

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-11813120922640135502008-09-26T16:17:00.005+03:002008-09-26T23:05:16.258+03:00

"Πολλες φορες αναρωτιεμαι... αν πρεπει να αφηνουμε τα πραγματα οπως ειναι, αν πρεπει να προσπαθουμε να αλλαξουμε αυτο που τυχον συμβει ή αν πρέπει να αφήνουμε τους άλλους να το κάνουν αυτό. Και λέγοντας αλλους φυσικα μιλάω για ατομα που ξερουμε ότι ενδιαφερονται πραγματικά για μας.Δυστυχώς δε μπορώ να καταλήξω... ίσως γιατί ειμαι κομμένος στα δύο... ας πούμε το μυαλό λέει το ένα, η καρδιά το άλλο

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-51870532900465847782008-09-20T16:54:00.000+03:002008-09-20T16:55:30.663+03:00

Μόλις πέθανα, είχα μια ελεθευρία, όμορφη, νεα περίεργη η παιδική μου ηλικία πέρναγε από μπροστά μου, γλιστρούσε σα χέλι οι αναμνήσεις, και έγδυνα τις σκέψεις μου λες και ήταν πόρνη. Καθώς έπαιρνα τη στροφή στις αναμνήσεις, είδα μια σκοτεινή εποχή δράματα σε κωμωδίες, γέλιο σε δράμα, φορείς, νεκροθάφτες να έχουν όλοι αλλάξει ρόλους. Μόλις έφτασα στο προορισμό, όλοι είχαν εξαφανιστεί, μόνος,

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-32849389793557283142008-09-13T18:10:00.000+03:002008-09-13T18:10:03.200+03:00

Επέστρεψες.... Επέστρεψες να κάνεις τι; αλήθεια τι ψάχνεις;Ματώνεις τις πληγές μου, αυτες που δεν έκλεισαν ποτε... αυτές που δεν άφησες ποτέ να κλείσουν κι ας ήσουν ο μόνος που μπορούσε να το κάνει τότε, φοβήθηκες...Δε ξέρω τι.... ίσως πια και να μη με νοιάζει... δε ξέρω. Τόσος πόνος, έρωτας, καπου στο βάθος ίσως λίγη αγάπη που δε πρόλαβε να λάμψει... και μετά... μετά τίποτα. Κενό.Κοιτάω τον

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-327104596553546072008-09-04T00:23:00.005+03:002008-09-04T01:01:06.440+03:00

Πέρα από τα γνωστά μας blogoπαιχνίδια στα οποία παίρνουμε μέρος κατά καιρούς, βρήκαμε ακόμη ένα, λίγο πιο ασυνήθιστο, γνωστό ίσως σε κάποιους ως.... "ΙδιογράφΩς"!Ένα ωραίο βραδάκι είπαμε: "Γιατί λοιπόν να μη συμβάλλουμε και εμείς; Ίσως κάποτε να είμαστε οι πιο γνωστοί συγγραφείς...", γιατί βεβαίως βεβαίως φιλοδοξούμε όσοι παίρνουμε μέρος να εκδοθούμε και σε κάποιο λεύκωμα, το οποίο φυσικά και θα

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-35149636329543152002008-09-01T21:32:00.004+03:002008-09-01T22:28:10.706+03:00

Σιωπή μόνο αυτό έμεινε, τίποτα άλλο να μας θυμίζει εκείνη τη μέρα, και αυτό το γιατί της μητέρας ακόμα με πονά. Είχε ντυθεί στα μαύρα ήταν η μέρα που δε πρόλαβες να δώσεις μια αγκαλία και να πεις ένα συγνώμη. Δε έπρεπε να το κάνω αυτό, φύγε από το σπίτι, δε θέλω να σε ξαναδώ στα μάτια μου, μου έλεγε συνέχεια, ενώ στο βάθος άνδρες ψηλοί αδύνατοι χτυπούσαν με τα σφυριά τους. Ποιο σπίτι;, τίποτα δε

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-40992881015832962662008-08-18T00:26:00.003+03:002008-08-18T00:45:07.678+03:00

Λεπτομέρειες ασήμαντες κάνουν τις πιο σκληρές αναμνήσεις, όταν περάσουν τα χρόνια και τα θυμόμαστε μας κοιτούν, αλλά δε μας γνωρίζουν, τι ήμουν εγώ για σένα; ίσως ένας ακόμα τρελός επαναστάτης στην ζωή σου, μα ακόμα δε ξέρω, δε θέλω να κάνω υποθέσεις. Θα σου πω εγώ τι ήσουν για μένα. Σε περίμενα από την πρώτη στιγμή που με πλησιάσες. Μέχρι να σε δω και σου εκφράσω την αγάπη μου, δε μίλαγα,

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-91829725999200742532008-08-08T20:56:00.002+03:002008-08-08T20:59:00.620+03:00

Φτάσαμε τις 100 αναρτήσεις και ας το γιορτάσουμε με ένα τραγουδάκι :-)

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-17152727138405085172008-08-06T20:29:00.002+03:002008-08-06T20:37:44.204+03:00

Τα φώτα της πόλης έσβησαν, η τελευταία πράξη του έργου, είμαι εγώ. Στέκομαι μόνος μέσα στην νύχτα στο βάθος ένας τυφλός γέρος με το βιολί στα πόδια του, με αυτό ζει. Ξαφνικά εμφανίζεται μια λάμψη, περίεργη, δε σε πλησιάζει, στέκεται και σε περιμένει. Είναι η τελευταία νύχτα, θα έχω πάρει τα κλειδιά και θα έχω φύγει, παλιές μέρες περνούν από το μυαλό μου, πρωϊνά δικά μας σχεδιασμένα στο νου,

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-55742446809491066122008-08-04T15:12:00.003+03:002008-08-04T15:30:35.719+03:00

Στο λίγο αυτό καιρό που πέρασε μπορώ να πω πως έμαθα πολλά και θα ηθελα να τα μοιραστώ μαζί σας.Έμαθα να μην ακούω κανέναν, να μη πιστεύω κανέναν από τα λεγομενα του αν δε το δω εγώ η ίδια, γιατί υπάρχουν τόσο κακοπροαίρετοι άνθρωποι που το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να φανταζονται γεγονότα και να καταστρεφουν τους άλλους προς δική τους ανύψωση.Έμαθα να συμπάσχω με άλλους ανθρώπους.Έμαθα πως

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-90630243098906367492008-08-02T19:53:00.003+03:002008-08-02T20:48:40.930+03:00

Σήμερα ο μήνας έχει 2 Αυγούστου, λίγα λεπτά πριν έρθει το βραδάκι για μια άλλη φορά. Έρχεται το βράδυ και αναζητάς τον ευατό σου, τι έκανες στο παρελθόν, όλα αυτά τα σκέφτεσαι κάτω από μια λαμπά που φωτίζει. Η σκέψη που μόνο σου έχει μείνει είναι ότι όλα καταστρέφονται εκτός από τις αναμνήσεις και τα σπίτια μόνο αυτά αντέχουν στο χρόνο. Πέρνεις μια μπύρα και αλλάζεις δωμάτιο μα αυτό το φως σε

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-27219029145063416362008-07-24T13:57:00.004+03:002008-07-24T17:02:34.104+03:00

Στο Λίβανο, οι άνδρες μπορούν να έχουν νόμιμα σεξουαλικές σχέσεις με ζώα, αρκεί τα ζώα να είναι θηλυκά. Οι σεξουαλικές σχέσεις με αρσενικά τιμωρείται με την θανατική ποινή. (Χωρίς σχόλια.)Στο Μπαχρέιν, ένας ιατρός μπορεί να εξετάσει νόμιμα τα γεννητικά όργανα μίας γυναίκας, απαγορεύεται όμως να τα κοιτάξει απευθείας. Μόνο μέσο ενός καθρέφτη.(Να βάλει το χέρι μπορεί, να κοιτάξει όχι)Οι

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-65961479319635883132008-07-19T10:56:00.002+03:002008-07-19T11:17:45.297+03:00

Ναι είναι γεγονός ξέμεινα και για δεύτερη φορά, ντροπή μου. χαχαΑυτή τη φορά έχω σα θέμα: Πόση ώρα αντέχουν το ταξίδι τα παιδιά, ο τίτλος φαίνεται κάπως περίεργoς το ξέρω, η πηγή είναι από ένα τεύχος του Discovey & Science. Ας μπούμε στο ψητό.Ξεκινάμε να πάμε διακοπές με την οικογένεια. Το ταξίδι αρχίζει πάντα ευχάριστα, με γέλια και πειράγματα. Εκεί που όλα πάνε καλά, κάποιο από τα "μικρά" κάνει

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-49137593400004603942008-07-10T13:57:00.003+03:002008-07-10T15:46:20.447+03:00

1 χρόνο και 1 μέρα. Χθες στις 9 Ιουλίου το blog της Μένιας και του Εφιάλτη έκλεισε ένα χρόνο. Χρόνια μας Π Ο Λ Λ Α.Με την ευκαιρία αυτή θα ήθελα να ευχαριστήσω τη Μένια που με τις αναρτήσεις της δίνει στο blog μια άλλη όψη, που άλλοτε είναι θλιμμένη και άλλοτε χαρούμενη. Στη συνέχεια να ευχαριστήσω τις Χαζοβίολες τον Βρασίδα τον Βασιλιά του Δάσους την Lampirella τον Χάρη την Ενεσούλα τον Swell

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-72386715206708168512008-06-22T20:35:00.003+03:002008-06-22T20:55:41.033+03:00

1. Ότι οι πιο νέοι γονείς στον κόσμο ήταν 8 και 9 ετών στην Κίνα το 1910.2. Κάθε βασιλιάς που κοσμεί τα τραπουλόχαρτα είναι μεγάλος ιστορικός ηγέτης: ΜΠΑΣΤΟΥΝΙΑ- βασιλιάς Δαβίδ, ΚΟΥΠΕΣ-Καρλομάγνος, ΣΠΑΘΙΑ-Μέγας Αλέξανδρος, ΚΑΡΟ-Ιούλιος Καίσαρας.3. Το άγαλμα ενός ανθρώπου πάνω σε άλογο όπου το άλογο έχει και τα δυο μπροστινά πόδια του στον αέρα σημαίνει πως αυτός πέθανε στην μάχη. Εάν το άλογο

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-83117153453479109702008-06-18T21:21:00.004+03:002008-06-18T21:30:55.233+03:00

Μετά την απουσία μου είπα να επιστρέψω(όχι που θα μου την γλιτώνατε) λοιπόν ξεκινάω ξανά την γραφή μου στο blog με ένα παιχνίδι που μου προσκάλε σε η Ago's και το Σκουλήκι. 1. Έχω γυρίσει στο σπίτι μου ξημερώματα.2. Είμαι ένας πολύ καλός ντράμερ.3. Έχω χτυπήσει άνθρωπο και τον έχω στείλει νοσοκομείο.4. Έχω βριστεί μέσω internet.Η απάντηση είναι πολύ εύκολη, και προσκαλώ όποιον θέλει να συνεχίσει.

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-34872381871202126542008-06-16T18:26:00.002+03:002008-06-16T18:38:46.132+03:00

Ψάξε στα συντρίμια Ψάξε να με βρεις Κοίτα προσεχτικά Κοίτα ψηλά Εσύ έπεσες Μα εγώ γκρεμίστηκα Ω, τι ειρωνεία! Για σένα όλα Για σένα τίποτα Κοίτα ψηλά σου λέω Δε θα με βρεις στα χαμηλά Εσύ έπεσες Μα εγώ γκρεμίστηκα Εσύ σηκώθηκες Μα εγώ είμαι ακόμα εδώ Φύγε και μη σε νοιάζει Μάλλον έχεις ήδη φύγει Αλλά εγώ εδώ Ακόμα περιμένω Τι... άραγε; τι... Τις πληγές να κλείσουν; Την ψυχή να αδειάσει; Το

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-5061662306337484132008-05-28T19:14:00.006+03:002008-05-28T19:29:04.964+03:00

στήριγμα ζωής.... για μια στιγμή... για πόσο παραπάνω....; σήκω... μια μέρα και φύγε... εξαφανίσου... το θες το έχεις ανάγκη... δική σου, μοναχά για σένα η ζωή...ΤΩΡΑ.So must go on...

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-79511921959584390482008-05-18T21:26:00.003+03:002008-05-18T21:40:20.442+03:00

* Στην ηλικία των 3, επιτυχία είναι να μην κατουράς το βρακί σου. * Στην ηλικία των 12, επιτυχία είναι να έχεις φίλους. * Στην ηλικία των 18 , επιτυχία είναι να έχεις δίπλωμα οδήγησης. * Στην ηλικία των 20 , επιτυχία είναι να κάνεις σεξ. * Στην ηλικία των 35 , επιτυχία είναι να έχεις χρήματα. * Στην ηλικία των 50 , επιτυχία είναι να έχεις χρήματα. * Στην ηλικία των 60 , επιτυχία είναι να κάνεις

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-11835803387226524502008-05-15T15:40:00.003+03:002008-05-15T16:20:42.097+03:00

Από τι ξέρετε είμαι μαθητής Λυκείου και στο βιβλίο της Χημείας που κάνω λέει υλικά για να δημιουργήσω μια βόμβα.(αλλά δε δίνει ποσότητες γμτ!) Και εγώ σα καλό παιδάκι θα μπορώ άνετα να πάρω τα υλικά για να την δημιουργήσω, άρα τα σχολικά βιβλία μας προορίζουν για βομβιστές :P. Δε κατηγορώ το βιβλίο που αναφέρει πως ανατινάχτηκε ένα κτίριο στην Αμερική, γιατί είναι σχετικό με το κεφάλαιο που

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-45694491448966642092008-05-12T16:16:00.001+03:002008-05-12T16:21:08.630+03:00

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-31497231875009027002008-05-08T20:40:00.003+03:002008-05-08T20:51:46.427+03:00

1. Άμα είσαι μ@#@κ@ς από γενετικό κώδικαΌταν η NASA ξεκίνησε την εκτόξευση αστροναυτών στο διάστημα, ανακάλυψαν ότι τα στυλό δεν δούλευαν σε μηδενική βαρύτητα καθώς το μελάνι δεν κυλούσε στην επιφάνεια γραφής.Για να λύσουν αυτό το πρόβλημα, προσέλαβαν την Andersen Consulting (Accenture σήμερα). Τους πήρε μια δεκαετία και 12 εκατομμύρια δολάρια. Έφτιαξαν ένα στυλό που δούλευε σε μηδενική

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-66670492497270428882008-05-04T18:30:00.001+03:002008-05-04T19:32:31.720+03:00

Η νύχτα είχε πέσει και τα πρόσωπα ίσα που φαινόντουσαν, «έφτασε το τέλος» σκέφτηκα, και έτσι χωρίς να το καταλάβω εκείνη τη νύχτα βρισκόμουν σε μια άλλη πόλη, δεν υπήρχε κανένας άλλος εκτός από το «εγώ» μου, που ονειρευόταν ότι ήθελε να φύγει και τώρα καθόταν γυμνός στη βροχή και περίμενε το τραίνο και ψιθύρισε ότι έψαχνε ένα δέντρο για να ανασάνει και ένα κόσμο για να πεθάνει. Μου έλεγε

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-41458898900721242432008-04-30T18:28:00.003+03:002008-04-30T18:35:43.083+03:00

Γυναίκα DIAL UP: γυναίκα με αργή και δύσκολη πρόσβασηΓυναίκα DSL: γυναίκα με γρήγορη πρόσβαση, αρκεί να διαθέτεις τους απαραίτητους πόρους.Γυναίκα SERVER: γυναίκα πάντα απασχολημένη όταν την χρειάζεσαι.Γυναίκα WINDOWS: όλοι παραδέχονται ότι δεν λειτουργεί καλά αλλά δεν μπορούν να κάνουν χωρίς αυτή.Γυναίκα LINUX: γυναίκα ελευθερων αρχών, που δεν χρειαζεσαι λεφτά για να την αποκτήσεις, αλλά

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-10743604046840036862008-04-23T23:47:00.006+03:002008-04-26T20:37:15.058+03:00

Για να αποφύγω ξανά τα μελαγχολικά μου, κάτι σα αυτό: era un giorno di aprile, ricordo,quando sei sparita un pomeriggio. Είπα να αλλάξω θέμα και να γυρίσω λίγο στις παλίες μου αναρτήσεις, και επίσης να αλλάξω ύφος στο blog. Λοίπον ξεκινάω:Θα καταπιαστώ με το ντόπινγκ μιας και είναι στην επικαιρότητα, βρίσκεται πίσω σχεδόν από κάθε υψηλή αθλητική επίδοση: το χρυσό το δίνει η αμφεταμίνη και τα

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-33158444135733754552008-04-13T18:30:00.004+03:002008-04-14T20:34:37.569+03:00

Αναμνήσεις... η άμμος της θάλασσας που την παρασέρνει το κύμα... Πόσο άραγε δενόμαστε με μέρη, με καταστάσεις; Σύμπτωση λέει… Σήμερα ήμουν εκεί… σήμερα άκουσα για σένα.. Γιατί κλαις; Γιατί σωπάς; Τι σε πονά και δε μιλάς; Πού χάνεσαι και που κρύβεσαι; Που γυρνάς και που με παρατάς; Πως πονάς, το ξέρω Πονώ και εγώ μαζί σου Δε θα το μάθεις ποτέ Δε θα με δεις ποτέ Έτσι γιατί το διάλεξες

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-71467521132122807682008-04-09T13:26:00.003+03:002008-04-09T14:00:49.650+03:00

είμαστε εμείς.... Ο χρόνος φεύγει απ' τα χέρια μας σαν την άμμο...Η ζωή τρέχει....Και εμείς μένουμε θεατές, σε ένα έργο που είμαστε πρωταγωνιστές...Μέχρι που να είναι αργά.....πολύ αργά για να το αλλάξουμε αυτό..................................

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-51670376996143536572008-04-04T23:49:00.005+03:002008-04-05T00:03:09.167+03:00

Συννεφιά, μαυρίλα. «Τρέχα να προλάβουμε, τρέχα σου λέω.» «Τι να προλάβουμε αγάπη μου, πού πάμε;» «Προχώρα, θα δεις!» Να, το…. Εκεί δεσπόζει το αεροπλάνο, το άσπρο μέσα στην μαυρίλα του ουράνου, που είναι έτοιμος να σε κατασπαράξει…. «Μα….» «Δεν έχει μα, πάμε γρήγορα μέσα, να φύγουμε, μακριά, πολύ μακριά!» «Μα τι λες;! Να πάμε που; Δε θέλω να φύγω…» «Ούτε θέλεις να μείνεις….» Πόσες

Meniahttp://www.blogger.com/profile/14513838716498824424noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-13791146837253058822008-04-01T23:06:00.005+03:002008-04-01T23:53:08.663+03:00

Καλό μήνα σε όλους!Και εκεί που λέτε είχα βάλει ένα στοίχημα με τον ευατό μου, πως  τον Μάρτη θα κάνω από 4 αναρτήσεις και άνω στο blog, δε έτυχε.  Καταρχήν πρωτομηνιάτικα δε θα μιλήσω για τις αναρτήσεις του blog γιατί εκείνεις πάνε και έρχονται.Λοιπόν σε αυτή τη ζωή όλα πάνε και έρχονται και τίποτα δε μένει και αναφέρομαι στο θέμα της φιλίας.Πως ρε φίλε τα ξεχνάς όλα, και το πιο χειρότερο είναι

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-6006561252600499202008-03-24T23:16:00.003+02:002008-03-25T00:34:01.227+02:00

Δε μπορώ πια να περιγράψω το τι συνέβη γύρω μου, δε έχω την δύναμη, αισθάνομαι μόνος, όλα έχουν αλλάξει μα τελικά δε είναι έτσι. Το να έχεις την δύναμη να κάνεις κάτι καινούργιο και να στο γκρεμίζουν σε καταστρέφει τελειώς. Γύρω μου υπάρχουν άτομα τα οποία σε βλέπουν μόνο για ένα λόγο. Τους βαρέθηκα όλους. Δε έχει νοήμα να "σκοτώνεσαι" για τους άλλους και να μην το εκτιμάνε. Υπάρχουν πάντως και

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-4428069443771151261.post-82198502416254336762008-03-15T18:26:00.003+02:002008-03-15T18:34:52.309+02:00

Επιτέλους μετά από πολύ καιρό φτάσαμε στις 10.000 εμφανίσεις, ω ναι! τα καταφέραμε :-)Και για να το γιορτάσουμεΚαλά να περνάτε, περισσότερα σε λίγες μέρες...

Εφιάλτηςhttp://www.blogger.com/profile/08672809928285767190noreply@blogger.com4